أيوة انا عارف ان كلامي عليها كتير
بله من ميدونم كه اكثر حرفاي من در مورد اونه(در مورد اون زياد صحبت ميكنم)

اصل حكايتي معاها حكاية حب كبير
داستان با اون بودن داستان يه عشق بزرگه

ده انا من يوم ما سابتني
از اون روزي كه منو ول كرد

و قلبي مهوش مرتاح
ديگه قلبم آرامش نداره

أسكت ليه ده انا بس بقول اسمها برتاح
چرا بايد ساكت باشم من فقط اگه اسمشو به زبون بيارم آرامش پيدا ميكنم

انا بتكلم عن اللي انا شفته معاها في يوم
من در مورد اون چيزي كه يك روز با اون ديدم ميگم
 
بحكي الفرحة اللي بعيش فيها لحد اليوم
از اون خوشحالي كه من تا حالا دارم باهاش زندگي ميكنم (می گویم)
 
لو مش هحكي عنها أتكلم بس في ايه
اگه من ديگه در مورد اون صحبت نكم فقط يه چيزه كه ميخوام بگم
 
مين يستاهل بعد حبيبي أحكي عليه
چه كسي بعد از اون لياقتشو داره كه من در موردش حرف بزنم

كل ما اقول انا مش هاتكلم عنها خلاص
هر آنچه که خواهم گفت دیگه درباره او نیست

واعمل نفسي ارضا تكلم ويا الناس
و خودم رو با صحبت کردن مردم راضی میکنم ( پرداختن به صحبت با مردم )

و اخد بالي عشان ما اغلطش في أي كلام
حواسمو جمع ميكنم تا در گفتارم اشتباه نكنم

برضة كلامي يلف و يرجع ليها قوام
ولي مثل هميشه صحبتاي من تغيير ميكنه و صراحتاً به اون بر ميگرده